Jak pomóc dziecku, które się moczy?

Dodano: 10 marca 2026

Moczenie nocne zdarza się stosunkowo często wśród młodszych dzieci w wieku szkolnym. Problemy tego typu zdarzają się również wśród nastolatków i zdarzają się dwa razy częściej wśród chłopców niż wśród dziewczynek. Po uzyskaniu specjalistycznej pomocy większość dzieci przestaje się moczyć po upływie roku. Niektóre dzieci szybko osiągają kontrolę pęcherza i przestają się moczyć, u innych umiejętność ta rozwija się powoli i mają z tym niekiedy poważne problemy. Mechanizm kontroli pęcherza rozwija się u poszczególnych dzieci w różnym czasie. W pewnym stopniu zależne jest to od cech dziedzicznych. Oprócz skłonności dziedzicznej istnieje szereg czynników, które mogą powodować moczenie nocne, jednakże większość dzieci moczących się jest zdrowa, nie cierpi na żadną chorobę. Warunkiem rozpoczęcia terapii psychologicznej są dokładne badania lekarskie, łącznie z USG - celem wykluczenia uwarunkowań organicznych. W przypadku ich braku celowe jest podjęcie oddziaływań terapeutycznych. Bardzo wskazane jest aby udział w nich brali również rodzice dziecka i jego rodzeństwo.

Dziecku mającemu problem z moczeniem nocnym mogą pomóc sami rodzice, przede wszystkim ich postawa powinna być pełna ufności, życzliwości i dużej cierpliwości. Dla dziecka niezmiernie ważna jest wiara, że rodzice będą je wspierać i są przekonani o możliwości sukcesu, w żadnym wypadku nie wolno dziecka karać i upokarzać. Bardzo ważne jest poinformowanie dziecka, że innym dzieciom zdarza się ten sam kłopot, że nie jest odosobnione - z pewnością poczuje wtedy ulgę. Stosowanie kar w przypadku nocy mokrych i nagród w przypadku nocy suchych jest niewskazane, gdyż podnosi się wtedy poziom napięcia emocjonalnego, a w konsekwencji zmniejsza się kontrola pęcherza.

Wielu rodziców budzi dzieci żeby je wysadzić - czasem przynosi to efekty i łóżko jest suche, ale nie jest to reguła. Jeśli wysadzanie jest bezskuteczne, bardzo dobrą formą zachęcania dziecka do „radzenia sobie” są kalendarzyki nocy mokrych i suchych. Dobrze jest prowadzić je w kontakcie z psychologiem - pamiętać należy, że nacisk kładziemy zawsze na sukcesy, nawet gdy są one minimalne. Część rodziców ogranicza picie wieczorne - prawdą jest, że obfite picie może spowodować zmoczenie - wskazane jest jednak picie w normalnej ilości i ograniczenie go w późnych godzinach wieczornych do niezbędnego minimum. Pamiętać należy, że niewłaściwa postawa rodziców i ich podejście do dziecka może być przyczyną moczenia nocnego. Bardzo wskazane jest podejście pełne zrozumienia i ciepłych uczuć. Bardzo niewskazane jest okazywanie gniewu i karania, obiecywanie nagrody za nie zmoczenie się, rozmawianie o problemie dziecka na forum rodziny. Warto dziecko włączać do pewnych prac samoobsługowych związanych z moczeniem, np. przepłukanie piżamki, przetarcie plastykowego pokrycia, które powinno ochraniać materac.

W leczeniu moczenia nocnego wykorzystuje się wiele metod. Pamiętajmy jednak, że moczenie nocne (i dzienne) ma niekorzystny wpływ na rozwój dziecka. Jest ono narażone na odrzucenie i krytykę nie tylko w rodzinie ale i wśród rówieśników. Dzieci moczące się mają niską samoocenę, unikają kontaktów z rówieśnikami, przejawiają stany lękowe, izolują się (nie wyjeżdżają na wycieczki, obozy, kolonie), mają problemy z zasypianiem, śpią niespokojnie, cechuje je większa pobudliwość psychoruchowa i drażliwość. Z tych też powodów za metodę niezwykle cenną uważam prowadzenie psychoterapii - w ramach usług świadczonych przez Poradnię Psychologiczno - Pedagogiczną w Kościanie można z tej formy pomocy dziecku skorzystać.