Terapia widzenia małego dziecka w warunkach domowych

Dodano: 11 kwietnia 2020

Większość dzieci z uszkodzonym wzrokiem posiada pewne możliwości wzrokowe. Jeśli dziecko reaguje na światło będzie mogło zdawać sobie sprawę kiedy jest dzień a kiedy noc, kiedy znajduje się wewnątrz budynku, a kiedy na zewnątrz. Z pomocą swoich opiekunów dziecko może zdobywać wiedzę, może rozpoznawać cienie i duże kształty, może nauczy się wykorzystywać te informacje, by łatwiej było mu sięgać, poruszać się i poznawać świat. Potrzeby oświetleniowe dzieci z uszkodzonym wzrokiem mogą być różne. W przeciwieństwie do osób wrażliwych na światło, niektóre dzieci z uszkodzonym wzrokiem potrzebują silniejszego oświetlenia. W niektórych przypadkach, gdy wzrok jest bardzo uszkodzony, może lepiej zauważać obiekty umieszczone między nimi a źródłem światła.

Podstawowym założeniem rozwijanie sprawności widzenia małego dziecka jest codzienny trening stosowany w domu przez rodziców. Poniżej znajdują się podstawowe wskazówki.

1. Umożliwienie dziecku zauważenia twarzy osób z nim przebywających, szczególnie matki - w tym celu należy dodatkowo oświetlić twarz, np. światłem lampki, wykonać wyrazisty makijaż, prezentować twarz na kontrastującym z twarzą tle, przesuwać twarz w różne obszary pola widzenia dziecka, mówić przy tym do dziecka, czyli przyciągać jego uwagę głosem i ruchem.
2. Kiedy siadamy naprzeciwko dziecka najlepiej mieć na sobie gładkie ubranie (nie wzorzyste), w kontrastującym do innych zabawek kolorze, będzie mu łatwiej je zobaczyć.
3. Kolejnym krokiem jest praca nad tym, aby dziecko zobaczyło własne ciało. W tym celu zakłada się na jego dłonie i stopy kolorowe bransoletki, rękawiczki, skarpetki, przywiązuje się do nadgarstków i stóp dziecka dzwoneczki, aby wzmocnić bodziec wzrokowy dźwiękowym.
4. Należy zachęcać dziecko do kontroli wzrokowej, nie tylko podczas aktywności własnej, ale również podczas czynności pielęgnacyjnych i jedzenia, wprowadzając w jego pole widzenia ubrania, butelki, kubki, miseczki w intensywnych kolorach, wzorach typu paski, zygzaki, szachownice itp., kocyki z kontrastowym pasem na krawędziach.
5. Intensywne kolory, kontrasty i dodatkowe oświetlenie prowokują dziecko do zainteresowania rączkami i sięgania po zabawki pod kontrolą wzroku.
6. Przygotowanie kącika dla dziecka:
1. zwiększenie kontrastu miedzy daną rzeczą, a jej bezpośrednim otoczeniem np. kocyka z materiału w jednolitym kolorze, który będzie kontrastował z zabawkami,
2. ograniczanie liczby przedmiotów znajdujących się wokół dziecka, aby unikać chaosu, natłoku bodźców wzrokowych,
3. przygotowanie elementów o kontrastowych barwach, na które dziecko będzie mogło patrzeć np. karuzele kontrastowe do barwy ścian, książeczki czarno-białe, układanki i zabawki manipulacyjne,
4. poszukanie sposobu, aby lepiej oświetlić miejsce w którym dziecko przebywa lub się bawi, m. in. ustawienie łóżeczka tyłem do okna aby światło dzienne padało na obserwowane przez dziecko przedmioty.
7. Pomaganie dziecku w oglądaniu, dotykaniu, manipulowaniu zabawkami. Badanie razem z dzieckiem przedmiotów, prowadzenie jego rączki, nazywanie dotykanych elementów. W nowych dla dziecka sytuacjach pozwalanie, aby dziecko miało kilka znanych mu zabawek dla poczucia bezpieczeństwa.